Mantelzorgers verzuimen meer

Uit het SCP-rapport ‘Concurrentie tussen mantelzorg en betaald werk’ blijkt dat het percentage werkenden met mantelzorgtaken de afgelopen jaren is toegenomen. Volgens het onderzoek zijn mantelzorgers niet minder gaan werken dan andere werknemers , maar na verloop van tijd verzuimen ze wel meer.
Het aantal werkenden dat hulpbehoevende naasten helpt, is toegenomen. In 2004 betrof dit 13% van de werkenden. Acht jaar later was dit percentage toegenomen tot 18%. De meeste werkenden verlenen geen omvangrijke zorg. In 2012 betrof het in de helft van de gevallen maximaal twee uur mantelzorg per week, bij een kwart twee tot vier uur en bij nog eens een kwart betrof het intensieve zorg van meer dan vier uur per week.
Vooral vrouwen van 45 tot 65 jaar verlenen mantelzorg. In 2004 verleende 25% van de vrouwelijke werknemers mantelzorg. In 2012 bedroeg dit percentage 34%. Ook onder deeltijders met een werkweek tot 28 uur vindt men veel mantelzorgers. Bij mensen met een werkweek tot 20 uur steeg het percentage mantelzorgers tussen 2004 en 2012 van 18% naar 28%. Bij werknemers met een werkweek van 20 tot 28 uur steeg in dezelfde periode het percentage van 18% naar 26%.
Volgens de onderzoekers brengen mensen die mantelzorg verrichten hun werkweek niet meer terug dan andere werkenden. 9% van de mantelzorgers is korter gaan werken en 4% stopte geheel met werken. Onder de niet-mantelzorgers is dit percentage in dezelfde periode respectievelijk 9% en 3%. Ook bij langdurige mantelzorg korten mantelzorgers hun werkweek niet vaker in dan anderen. Alleen intensieve zorg van meer dan vier uur per week is aanleiding om meer dan anderen korter te gaan werken (17% werkt minder uren, 7% stopt met werken). Maar ook hier blijven de meeste mantelzorgers evenveel uren werken. De hulp gaat dus ten koste van de vrije tijd, zo concluderen de onderzoekers.
Het verlenen van mantelzorg door werkenden leidt volgens de onderzoekers tot een verhoogd risico op langdurend verzuim, vooral bij aanhoudende zorg. Die groei van het verzuim komt vermoedelijk voort uit de zorgsituatie zelf, die op zich al belastend is, in combinatie met werk en geringere vrije tijd. De ervaren gezondheid van werkenden verandert in het algemeen niet als ze met hulp beginnen, maar bij intensieve zorg intensief hebben mantelzorgers binnen twee jaar wel een slechtere gezondheid. De omvang van de werkweek maakt daarbij niet uit. Werkende mantelzorgers hebben wel een groter risico op langdurend verzuim. Vooraf was 10% van hen minstens twee weken achtereen in een jaar ziek geweest, erna 18%. Vooral onder mantelzorgers die al minstens twee jaar helpen, stijgt het percentage dat langdurend ziek was (van 11% naar 24%).
Bron: SCP 24-03-2015